Ik droomde dat ik weer naar Manderley ging.
Ik stond voor de ijzeren toegangspoort.
Ik kon eerst niet binnen. De weg was versperd.
Maar ineens beschikte ik over bovennatuurlijke krachten
en gleed ik als een geest door de poort.
De oprijlaan kronkelde voor me uit, zoals hij altijd al gedaan had.
Maar er was wat veranderd.
De natuur had toegeslagen.
Moeder Natuur had langzaamaan de hele oprijlaan overwoekerd.
Ik liep verder over onze kronkelende oprijlaan.
Eindelijk zag ik Manderley.
Manderley, geheimzinnig en stil.
De perfecte symmetrie was nog onaangetast.
Maanlicht kan misleidend zijn.
Ik dacht ineens dat ik licht zag branden.
Toen schoof 'n wolk voor de maan.
Ze hing even als een donkere hand voor een gezicht.
En weg was de illusie.
Ik keek naar een verlaten omhulsel.
Het verleden hing niet om deze starende muren.
We kunnen nooit meer naar Manderley terugkeren.
Maar ik bezoek Manderley soms nog in mijn dromen.
Dit vreemde leven begon in het zuiden van Frankrijk.
Nee, halt.
Waarom roept u zo?
Wie bent u? Waarom staart u?
Sorry, maar ik dacht... - Maar u staarde wel.
Wat doet u hier? - Wandelen.
Wandel dan verder. En gil niet meer.
In het laagseizoen valt er niks te beleven in Monte Carlo.
IJskoud. Ober? Roep hem even. Zeg dat hij wat...
Kijk, Max de Winter.
Edithe Van Hopper. Wat leuk u te zien.
Ik dacht al dat ik geen oude bekenden zou zien.
Drink mee koffie.
Meneer drinkt mee koffie. Vraag nog 'n kopje.
Nee, ik trakteer u allebei op een kop koffie.
Ober, koffie graag.
Sigaretje?
Ik had u meteen herkend.
Dit is geleden van die avond in het casino.
Misschien herkent u me niet meer. Speelt u hier?
Daar vind ik niks meer aan. - Dat kan ik goed begrijpen.
Als ik op Manderley woonde, zou ik niet weggaan.
Het zou een van de grootste en mooiste domeinen zijn.
En wat vindt u van Monte Carlo?
Het is een gekunstelde plek. - Ze is verwend, Mr. De Winter.
Anderen zou er hun leven voor geven.
Dan zie je Monte Carlo toch nog niet?
Ik hoop dat ik u nog zal zien. U moet zeker 's bij mij langskomen.
Hebt u een goede kamer? Er is weinig volk. Dus klaag gerust.
Uw bediende pakt vast voor u uit. - Heb ik niet.
Wilt u soms voor mij uitpakken? - Ik denk echt niet dat...
Misschien kun jij Mr. De Winter helpen. Dat zou je al kunnen.
Bedankt, maar ik heb een motto: Alleen reis je veel sneller.
Nog nooit van gehoord? Goeienavond.
Wat was dat? Vindt hij zo'n snel afscheid grappig?
Gaap zo niet. Ga mee naar boven. Heb je de sleutel?
Ik herinner me een bekende schrijver
die wegdook als hij mij zag aan komen.
Hij zal verliefd op me geweest zijn.
C'est la vie.
Ik wil niet vervelend doen, liefje,
maar je was wel erg vrijpostig.
Ik was beschaamd in jouw plaats, en hij vast ook.
Mannen haten dat.
Niet mokken. Ik ben verantwoordelijk voor je.
Misschien heeft de stakker niks gemerkt.
Hij zal nog om zijn vrouw rouwen. Hij zou haar aanbeden hebben.
Lunch
Louis?
Wat dom van me.
Het spijt me vreselijk. Laat maar, het geeft niet.
Nog 'n bord graag. Ze luncht samen met mij.
Hoeft niet. - Hoezo?
Bedankt, maar ik lunch wel als alles hier opgeruimd is.
Ik zou u ook zonder dat ongelukje uitgenodigd hebben. Kom maar.
We hoeven niet te praten. - Bedankt.
Roereieren graag. - Goed, juffrouw.
Waar is uw vriendin? - Ze is verkouden.
Het spijt me van gisteren. Ik ben geen gezelschap meer gewend.
U wou gewoon alleen zijn en...
Is Mw. Van Hopper een vriendin of een kennis?
Ik ben 'n betaalde gezelschapsdame.
Is gezelschap te koop?
Een gezelschapsdame koestert je aan haar boezem.
Ik benijd u niet. - Ze is aardig en ik moet werken.
Hebt u geen familie? - Mijn moeder is al lang dood.
En mijn vader is onlangs overleden.
En nu werk ik. - Wat naar voor u.
Ja, want mijn vader en ik konden zo goed met elkaar opschieten.
Hij was erg aardig en ongewoon.
Wat was hij? - Schilder.
Was hij goed? - De mensen begrepen hem niet.
Dat is vaak 't probleem.
Hij schilderde bomen. Eén boom eigenlijk.
Maar één boom?
Hij vond dat je de ideale plaats of persoon trouw moest blijven.
Vindt u dat dom? - Nee, dat geloof ik ook.
Wat deed u terwijl hij schilderde?
Ik schetste dan wat. Maar ik ben er niet zo goed in.
Schetst u vandaag?
Waar? - Geen idee.
Ik geef u een lift. - Ik wou niet...
Eet af, dan gaan we.
Bedankt, maar ik heb weinig honger.
Eet nu maar.
Dat wordt vast een kunstwerk. - Het is nog niet goed genoeg.
Niet uitvegen. Laat me eerst 's kijken.
Het perspectief speelt me altijd parten.
Krijg ik door het perspectief zo'n bizarre neus?
Uw uitdrukking verandert voortdurend.
Concentreer u op het uitzicht. Dat is de moeite waard.
Onze kust is ook zo. Kent u Cornwall?
Van vakantie.
Ik zag toen een mooi huis vlakbij de zee op een ansicht.
De oude dame zei dat het Manderley was.
Dat ik dat niet wist. - Manderley is mooi.
Ik ben er geboren en ik heb er mijn hele leven gewoond.
Ik zal het niet meer zien.
Gelukkig zijn we niet in Engeland nu het slecht weer is, he?
Ik ga in Engeland pas in juni zwemmen. U ook?
Het water is hier heerlijk warm.
Vorig jaar is hier wel iemand verdronken.
Ik ben niet bang. U wel?
Ik breng u terug.
Ik ken Mr. De Winter. Ik kende zijn vrouw ook.
Zijn mooie vrouw heette Rebecca Hildreth.
Ze is verdronken.
Hij praat er nooit over.
Geef maar.
Bah. Een chocolaatje.
Daar ben je dan. Ik wil rummy spelen.
Ze heette Rebecca Hildreth. Hij was gek op haar.
Ze heette Rebecca Hildreth. Hij kan haar niet vergeten.
Ze heette Rebecca Hildreth. Hij is 'n gebroken man.
Waar ga je heen? - Ik neem tennisles.
Je hebt de tennisleraar gezien en nu ben je verliefd op hem.
Ga je gang maar.
Geen dienst? - Juist, mevrouw heeft nu griep.
De zuster is bij haar.
Tennist u graag?
Dan maken we 'n ritje.
Dag, hoe gaat het? - Je schiet goed met 'm op, he?
Je zult wel niet alleen getennist hebben.
Maak voort, je moet telefoneren. Zou Mr. De Winter nog hier zijn?
Beste Mr. De Winter, waarom belt u niet terug?
Als mijn griep genezen is, verjagen we samen de verveling.
Ik weet zeker dat u zich verveelt.
Met vriendelijke groeten, Edithe Van Hopper.
Mag ik nu gaan?
Hierna kun je op Wimbledon spelen.
Dit is je laatste les.
Nu ik ziek ben, heb je niks te doen.
Vanaf morgen blijf je weer bij mij.
Zuster? - Ja, mevrouw?
Hebt u die boodschappen voor Mr. De Winter wel bezorgd?
Dan zou hij me toch zeker wel gebeld hebben?
Het is jammer dat hij zo eenzaam is.
Ik wou dat je herinneringen in flesjes kon stoppen,
om ze te bewaren.
Dan kun je herinneringen altijd opnieuw beleven.
Welke herinneringen zijn dat dan? - Die aan de afgelopen dagen.
Het is alsof ik een plank vol flesjes verzameld heb.
Soms bevatten die flesjes demonen.
Ze overvallen je net als je iets wilt vergeten.
Bijt niet op uw nagels.
Was ik maar 36 en droeg ik maar 'n satijnen jurk en een parelsnoer.
Dan zou u hier niet zijn.
Waarom gaat u toch uit met mij, Mr. De Winter?
U bent aardig, maar waarom ben ik uw goede doel?
Ik wou in uw gezelschap vertoeven.
U doet me nog meer dan Monte Carlo het verleden vergeten.
Als u denkt dat ik gewoon aardig wou doen, stap dan maar uit.
Wegwezen.
Snuit je neus eens.
Noem me niet meer Mr. De Winter.
Ik heb heel wat voornamen: George Fortescue Maximilian.
Mijn familie noemt me Maxim.
En dan nog iets.
Draag geen satijn of 'n parelsnoer. En word geen 36 jaar.
Goed, Maxim.
Bedankt voor gisteren. Maxim.
Hemeltje. Kom eens.
Mijn dochter is verloofd. - Geweldig.
Op naar New York.
We nemen de Aquitania en de trein naar Cherbourg.
Ga de meid halen. Snel, we moeten voortmaken.
Mr. De Winter graag. Is hij pas 's middags terug van zijn ritje?
Geef me dan de kruier.
Ik check mijn kamer even.
Is Mr. De Winter al terug? Ja? Kunt u me dan doorverbinden?
Ik zocht mijn boek. Het zal al ingepakt zijn.
Maak voort, de auto staat voor.
Ik geef mijn adres even, voor mijn boek.
Kunt u Mr. De Winter opbellen? - Kamer 182 graag.
Er neemt niemand op.
Ze moet zich haasten.
Ik zoek Mr. De Winter. - Hij ontbijt op zijn kamer.
Binnen.
Dag, wat doe jij hier? Is er soms iets mis?
Ik kom afscheid nemen. We gaan.
Waar heb je het over? - We vertrekken.
Ik wou je nog 's zien.
Waar ga je heen? - New York.
Ik zal er ongelukkig zijn.
Ik kleed me even om. Ik ben zo klaar.
Wil je naar New York of Manderley?
Spot er niet mee. Mevrouw wacht. Ik kan maar beter gaan.
Of u gaat naar New York met haar, of u gaat naar Manderley met mij.
Zoekt u een secretaresse? - Ik vraag je ten huwelijk, meid.
Binnen.
Heerlijk, ik heb honger.
Mijn aanzoek bevalt je niet. Jammer.
Sorry, maar ik ben niet het type waarmee mannen trouwen.
Waar heb je het over? - Zo kom ik niet uit jouw milieu.
Wat is dan mijn milieu? - Manderley. Begrijp je wel?
Daar beslis ik over.
Maar als je niet van mij houdt, dan is dat iets anders.
Ik hou zielsveel van je.
Ik heb gehuild, ik wou je niet verliezen.
Dat is lief.
Ik zal je aan deze dag herinneren, maar je zult me niet geloven.
Jammer dat je volwassen moet worden.
Schenk mijn koffie in. Twee klontjes suiker en melk graag.
Zo drink ik ook mijn thee.
Licht jij Mw. Van Hopper in? - Jij. Ze zal boos zijn.
Haar kamernummer? - Ze zit beneden in de auto.
Hallo, de receptie graag.
Hallo? Mw. Van Hopper zit buiten in de auto.
Vraagt u even of ze naar mijn kamer komt?
Ja, op mijn kamer.
Mr. De Winter zou u graag op zijn kamer spreken.
Geen probleem.
Een beetje een raar aanzoek, he?
Je verwachtte een witte jurk en een roos in een oranjerie.
En een vioolspeler.
En ik zou onder een palmboom met je moeten vrijen.
Arme schat.
Ach, ja. - Het geeft niet.
Geen paniek, je hoeft niks te zeggen.
Blij dat u gebeld hebt.
Sorry, ik had afscheid moeten komen nemen.
Maar ik kreeg 'n telegram, mijn dochter is verloofd.
Dat is ook toevallig. Ik wou u mijn verloving aankondigen.
Meent u dat? Maar dat is geweldig. Wat romantisch allemaal.
Wie is de gelukkige?
Hopelijk bent u niet boos dat ik uw gezel zo ineens van u overneem.
Wanneer hebt u het haar gevraagd? - Nog maar net, Mw. Van Hopper.
Ik geloof mijn oren niet.
Ik zou boos moeten zijn omdat je gezwegen hebt.
Ik kan u beter feliciteren en mijn zegen geven.
Ik ben blij voor u.
Wanneer gaat u trouwen? - Zo snel mogelijk.
Een stormachtige romance. Ik kan nog een weekje blijven.
Dit schaap heeft geen moeder. Ik zal dus alles regelen.
Alles. Ik zal de bruid weggeven.
Laat de kruier onze bagage ophalen.
Momentje. We zijn u erg dankbaar, maar we willen in stilte trouwen.
Ik wil niet dat u later moet vertrekken.
Ik zal je koffers halen. - Bedankt, Maxim.
Hier ben je dus mee bezig geweest tijdens die 'tennislessen'.
Dat is snel. Hoe is je dit gelukt? Stille waters, diepe gronden.
Heb je iets gedaan wat niet mocht?
Hoe bedoelt u? - Laat ook maar.
Britten hebben een vreemde smaak.
Je zult op Manderley je werk hebben. Dit lukt je nooit.
Je weet niet hoe een echte dame zich gedraagt.
Je weet toch waarom hij trouwt? Hij houdt niet van je.
Maar hij wil niet langer alleen in dat enorme, lege huis wonen.
Straks mist u uw trein nog, Mw. Van Hopper.
Mevrouwtje de Winter. Vaarwel en veel geluk.
Trouwzaal
Wat zegt hij? - We vergeten ons trouwboekje.
We zijn niet de enigen.
Is ze niet knap?
Je wilt ook een sluier, he?
Of tenminste... Mevrouw, hoeveel kosten die bloemen?
Maxim, wat een mooie bloemen. Ze zijn echt prachtig.
Wat prachtig.
Welkom thuis. - Bedankt, Smith.
Heb je 't koud? - Een beetje wel, ja.
Wees gewoon jezelf, dan zullen ze dol op je zijn.
Mw. Danvers doet het huishouden.
Het begint te regenen. Ik moet me haasten.
Leg deze jas over je hoofd.
Dat is nou Manderley.
Dag, Frith. Alles goed? - Ja, blij u te zien.
Dit is Mw. De Winter.
Dit had ik niet verwacht. - Mw. Danvers wou het zo.
Dit is zo gebeurd.
Mw. Danvers.
Alles is in gereedheid gebracht. - Dit had ik niet verwacht.
Een kopje thee graag, Frith.
Kom, liefje.
Maxim, kom maar binnen.
Heeft Alice u goed geholpen?
Ze zal u bijstaan tot uw kamenier er is.
Ik heb geen kamenier. Alice is goed.
Voorlopig dan, want een dame heeft een kamenier nodig.
Ik hoop dat de nieuwe inrichting u bevalt.
Nieuwe inrichting? Het was toch niet te veel werk?
Ik voer alleen meneer z'n orders uit.
Hoe was het vroeger? - Het behang was oud.
Alleen gasten sliepen hier soms.
Dan was dit niet Mr. De Winter z'n kamer?
Hij gebruikte de oostelijke vleugel nooit.
Hier zie je natuurlijk de zee niet.
Dan moet je naar de westelijke vleugel.
Deze kamer is prachtig en aangenaam.
Als u iets wilt, roept u maar.
U bent hier vast langer dan wie ook.
Niet zo lang als Frith. Hij heeft Mr. De Winter senior nog gekend.
Wanneer bent u hier komen werken?
Toen de eerste Mr. De Winter een bruid was.
Ik hoop dat we vriendinnen kunnen worden.
Heb alstublieft wat geduld met mij.
En ik wil Mr. De Winter graag gelukkig maken.
Het huishouden is in goede handen bij u.
Hopelijk voldoe ik aan uw eisen. Mr. De Winter heeft nooit geklaagd.
Ik ga naar beneden.
Die kamer waarover ik het had, is daar.
De mooiste kamer van het huis wordt niet meer gebruikt.
De enige kamer met uitzicht op zee.
Dat was Mw. De Winter d'r kamer.
U bent Mw. De Winter, niet? Ik ben Crawley.
Ik beheer het landgoed. Ik ben blij u te ontmoeten.
Er is heel wat werk blijven liggen. - Ik wou dat ik u kon helpen.
Frank wil nooit hulp. Hij is een echte moederkloek.
We moeten deze ramingen bekijken.
Eet je ontbijt op, anders is de kok beledigd.
Ik doe mijn best.
Even kijken of Frank geen land kwijt is.
Jij moet je nieuwe thuis nog leren kennen, he?
Je moet dat artikel over cricket 's lezen.
En mijn zus en haar man komen lunchen.
Vandaag al? - Ze zal je willen komen keuren.
Als ze je niet mag, zal ze je dat rechtuit zeggen.
Ik ben op tijd terug om je te beschermen, liefje.
Wilt u echt niks eten? - Nee, ik heb niet veel honger.
De krant, mevrouw. - Bedankt.
Ik gleed uit.
Het is een groot huis, he? - Ja.
Dit was vroeger de eetzaal.
Ze wordt nog voor diners en bals gebruikt.
En het huis is één keer per week open voor het publiek.
Sorry, maar deze open haard wordt pas 's middags aangestoken.
In de zitkamer is er vuur. Zal ik hier vuur maken?
Dat is niet nodig.
Mw. De Winter...
Wijlen Mw. De Winter schreef en telefoneerde in de zitkamer.
Is er iets mis? - Nee, hoor.
Maar waar is de zitkamer? - Neem die deur links.
Adresboek
Mw. De Winter is al meer dan een jaar dood.
Ik bedoel...
Dat was de huistelefoon. De tuinier wou instructies.
Wilt u me spreken?
Mr. De Winter zegt dat de familie Lacy komt lunchen.
Voldoet dit menu?
Ik weet zeker dat het een uitstekend menu is.
Mw. De Winter wou altijd zelf de sausen uitkiezen.
Neem 'n saus waarvoor Mw. De Winter gekozen zou hebben.
Robert brengt uw brieven wel weg.
Mijn brieven?
Ja, natuurlijk, Mw. Danvers.
Hoe gaat 't? - Mw. Lacy.
Waar is Mr. De Winter? - Hij is naar de hoeve.
Wat vervelend nou. Typisch.
Mw. Danvers levert goed werk.
Ze schikt bloemen zoals Rebecca.
Zou ze het leuk vinden dat een ex-revuemeisje haar beveelt?
Is ze een ex-revuemeisje? - Ze komt toch van Zuid-Frankrijk?
En wat dan nog? - Dan weet je toch genoeg?
Aangenaam. Ik ben Maxim z'n vrouw.
Je bent anders dan verwacht.
Ze is precies zoals ik zei.
Wat vind je van Manderley? - Mooi.
Lukt het met Mw. Danvers? - Ze is werkelijk uniek.
Ben je bang van haar? Ze is geen plaatje.
Giles, je loopt in de weg. - Zal ik Maxim gaan zoeken?
Ik wou Mw. Danvers niet afvallen. - Je hoeft niet bang te zijn.
Maar hou haar op een afstandje.
Zullen we gaan zitten? - Ga toch zitten.
Ze zal stikjaloers zijn en je ten zeerste vervloeken.
Maar waarom? - Heeft Maxim je dan niks gezegd?
Ze aanbad Rebecca.
Hoe gaat het, Robert?
Heb je nog last van je gebit?
Laat je tanden allemaal uittrekken. Zijn gebit is 'n kwelling.
Wat veel. - Jaag je?
En ik kan ook niet rijden. - Dat moet je kunnen.
Rij je in amazonezit? Nee, je rijdt niet. Dat was ik vergeten.
Je moet kunnen rijden.
Geef je weer feesten zoals vroeger?
Ledereen wil jullie zien. - Dat zal wel.
Geef weer 'n gemaskerd bal.
Dans je graag, liefje? - Ja, maar ik ben er niet goed in.
Dans je de rumba? - Nee.
Je moet het me 's leren. Ik zoek uit wat ze wel kan.
Ze schetst wat. - Schetsen?
Een omgekeerde lampenkap die een getormenteerde ziel voorstelt?
En zeilen doe je ook niet? - Nee.
Gelukkig maar.
Je bent dolverliefd, he? Ik zie het aan je gezicht.
Waarom verander je 's niet van kapsel?
Laat je haar knippen, of stop 't achter je oren.
Dat is nog erger. Wat zegt Maxim daarover?
Vindt hij 't mooi? - Geen idee.
Let maar niet op mij. Ik zie dat je niet geeft om je uiterlijk.
Heeft Maxim nog niks gezegd? Dat is zijn stokpaardje.
Maxim let niet op mijn kleding. - Dan is hij erg veranderd.
Let maar niet te veel op hem. Je weet nooit precies wat ie denkt.
Hij wordt vaak woedend en als dat gebeurt, dan...
Maar op jou zal hij niet boos worden.
We moeten voortmaken, lieverd. - Ik kom al.
Dag, Maxim. - Dag, bedankt voor je komst.
Dag. Sorry dat ik zo nieuwsgierig was.
We hopen dat je gelukkig wordt. - Bedankt, Beatrice.
En Maxim ziet er goed uit. We hebben ons zorgen gemaakt.
Maar daar weet je alles van.
Nu kunnen we eindelijk 's wandelen.
Het zal zo gaan regenen. Erg? - Ik haal 'n jas.
Er zijn jassen in de bloemenkamer. Robert, haal even een jas.
Mag je Beatrice? - Ja.
Maar ze zei steeds dat ze me zich anders voorgesteld had.
Ze verwachtte een verfijnder iemand.
Vind je mijn kapsel mooi? - Ja, waarom niet?
Ik vroeg het me af.
Gekkerd.
Moet ik die jas echt aantrekken? - Ja.
Ga mee wandelen, Jasper.
Jasper, niet die kant op.
Waar leidt dat pad heen? - Naar een inham met boot.
Laten we gaan kijken. - Ach, het is een saai stuk strand.
Alsjeblieft.
Goed, we zullen 's naar beneden gaan.
Misschien heeft Jasper zich pijn gedaan.
Laat maar. - Ik ga kijken.
Laat 'm maar. Hij zal wel terugkomen.
Daar ben je dan.
Wat heb je hier te zoeken? Kom mooi mee naar huis, Jasper.
Ik wist niet dat hier...
Ik ken die hond. Hij komt van het huis.
Hij is niet van u. - Nee, hij is van Mr. De Winter.
Hebt u 'n lijn of zo?
Kom hier, Jasper.
Zegt u tegen niemand dat ik hier ben?
Hoort u hier niet?
Ik heb niks gedaan. Ik stopte mijn schelpen weg.
Ze ligt in zee, he? Ze zal nooit meer terugkomen.
Nee, ze komt niet terug.
Kom mee, Jasper.
Maxim, wat is er mis?
Ik moest een lijn vinden.
Haast je, Jasper.
Wacht op mij. Waarom ben je toch zo boos?
Je wist dat ik niet wou gaan.
Ben je soms bang van dat huisje en die man?
Ben je binnen geweest? Doe dat niet meer.
Maar waarom niet? - Vanwege de herinneringen.
Wat is er? Sorry. Toe.
We hadden niet naar Manderley terug mogen keren.
Ik ben dom geweest.
Ik heb je ongelukkig gemaakt.
Ik vind het erg om je zo ongelukkig te zien, want ik hou zoveel van je.
Hou je van me?
Hou je echt van me?
Ik heb je aan het huilen gebracht. Sorry.
Soms word ik zomaar ineens boos, he?
Vind je niet?
Kom, laten we bij een kop thee op adem komen.
Ja, zand erover.
Geef mij Jasper maar.
Dag, kom erin. - Blijf zitten.
U zei dat u me wegwijs wou maken. Meende u dat?
Natuurlijk. - Wat doet u nu?
De huurders krijgen korting omdat Maxim hertrouwd is.
Was dat Maxim z'n idee? - Ja, en de staf krijgt 'n bonus.
Dat wist ik niet.
Kan ik helpen? Met zegels plakken?
Dat is erg aardig van u. Ga toch zitten.
Ik ben bij het strandhuisje geweest.
Er was daar een rare man. Jasper blafte naar hem.
Dat zal Ben geweest zijn. Hij is ongevaarlijk.
We geven hem soms wat werk.
Waarom knapt niemand dat vervallen strandhuisje op?
Maxim heeft me niet gevraagd om 't op te knappen.
Zijn dat Rebecca d'r spullen daar?
Ja, dat zijn haar spullen.
Waarvoor diende dat huisje? - De boot lag daar vroeger.
Welke boot? Waar is hij? Is ze met die zeilboot verdronken?
Ja, hij is gekapseisd. Ze is overboord gevallen.
Was ze niet bang?
Ze was nergens bang voor.
Waar is ze aangespoeld?
Nabij Edgecoombe, 60 kilometer verderop, na twee maanden.
Maxim moest haar identificeren. Vreselijk.
Ik begrijp het.
Dit is geen morbide nieuwsgierigheid, hoor.
Ik voel me alleen zo in het nadeel.
Ik weet dat Beatrice en de staf allemaal hetzelfde denken.
Ze vergelijken me met Rebecca.
Zo mag u niet denken.
Ik ben blij dat Maxim u heeft. U zult zijn leven veranderen.
En ik vind het leuk om met iemand zoals u te werken.
Lemand die niet au fait is met Manderley.
Dat is aardig van u.
Ik ben niet erg slim geweest.
Ik ondervind elke dag weer dat ik niet aan haar kan tippen.
Ik ben niet mooi, grappig en slim. Dat is zo belangrijk voor 'n vrouw.
U hebt kwaliteiten die veel belangrijker zijn.
U bent aardig en eerlijk, en als ik het zeggen mag, bescheiden.
Dat is veel belangrijker voor 'n man.
We willen niet in het verleden leven. Maxim zeker niet.
U moet ons het verleden doen vergeten.
Ik zal er niet meer over beginnen, maar...
Wilt u nog één vraagje voor me beantwoorden?
Ik zal antwoorden als ik kan antwoorden.
Vertel me eens hoe Rebecca echt was.
Ze was de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb.
Schoonheid
Voor het galabal
Kunnen we voor het eten naar onze huwelijksreisfilm kijken?
Wat heb je gedaan? - Niks.
Ik heb een jurk besteld. Vind je dat erg?
Nee, maar vind je dat zo'n jurk wel iets voor jou is?
Je vindt het dus niks?
En wat heb je met je haar gedaan? Ik snap het al.
O jeetje. Het spijt me, je ziet er prachtig uit.
Het is een keertje iets anders.
Kijken we nu naar de film? - Ja, graag.
Tjonge, moet je kijken.
Leuk, he? Gaan we ooit terug? - Jazeker. Moet je kijken.
Wacht tot onze kleinkinderen dit zien.
Dat ben jij.
Die is goed.
Moet je kijken. - Knap, he?
Weet je nog? Kon de huwelijksreis maar eeuwig duren.
Verhip.
Verrek, ik zal weer iets verkeerd gedaan hebben.
Wat is er? - Kan ik u even spreken?
Ja, natuurlijk.
Het gaat om Robert. Hij heeft woorden met Mw. Danvers gehad.
O jee. - Robert is boos.
Daar komt heibel van.
Robert zou 'n ornament uit de zitkamer gestolen hebben.
Maar Robert ontkent met klem, meneer.
Wat is er weg? - De cupido.
Dat is 'n kostbaar stuk.
Laat Mw. Danvers verderzoeken. Robert is vast onschuldig.
Dit soort zaken zijn jouw taak.
Ik wou het je vertellen, maar ik ben het vergeten.
Ik heb die cupido gebroken. - Heb jij dat gedaan?
Waarom heb je niks gezegd?
Ik dacht dat Frith me dan maar dom zou vinden.
Je zult 't aan hem en Mw. Danvers mogen uitleggen.
Doe jij dat maar. - Doe niet zo mal.
Ben je soms bang voor ze?
Mw. De Winter heeft die cupido zelf gebroken.
Sorry, ik wou Robert niet in de problemen brengen.
Kan 't ornament gemaakt worden? - Nee, het lag aan diggelen.
Waar zijn de stukken?
Ik heb ze achteraan in een bureaulade gelegd.
Mw. De Winter was bang dat u haar zou opsluiten.
Repareer de cupido. En Robert moet zijn tranen drogen.
Ik zal me bij Robert excuseren. Als Mw. De Winter voortaan...
Het is al goed.
Nu zal het wel in orde zijn.
Sorry, ik had beter moeten opletten.
Mw. Danvers zal boos zijn op mij. - Waarom ben je bang van haar?
Je gedraagt je als 'n hulpje en niet als de vrouw des huizes.
Dat weet ik. Maar ik voel me niet op mijn gemak.
Ik probeer mijn best te doen, maar ik word alle dagen gekeurd.
En dan? Ons leven is het enige wat het volk interesseert.
Dan ben ik een hele ontgoocheling.
Je bent met me getrouwd omdat ik saai, lomp en onervaren ben.
Er zal dus niemand over me roddelen.
Roddelen?
Hoe bedoel je? - Niks, ik zei gewoon maar wat.
Kijk me niet zo aan. Wat is er nou? Wat heb ik verkeerd gezegd?
Dat was niet erg aardig, he? - Nee, het was grof en boosaardig.
Hoe bedoel je? - Ik ben niet echt een gezel.
Leuk is 't hier niet.
Was met iemand van jouw leeftijd getrouwd.
Maxim, we zijn toch gezellen? - Zijn we wel echt gezellen?
Ik weet het niet. Ik ben een erg moeilijk man.
Nee, je bent een erg makkelijk man.
We hebben toch een geslaagd huwelijk?
We zijn dolgelukkig.
Als we niet gelukkig zijn, doe dan niet van wel.
Dan vertrek ik wel.
Waarom zeg je niks?
Wat moet ik zeggen als ik het antwoord zelf niet ken?
Laten we erover zwijgen.
Ik ken niks van geluk.
Kijk, ik had de camera toen op het statief laten staan.
Ik ben naar Londen voor zaken.
Ik ben vanavond terug.
Je zult vast blij zijn dat je even van me verlost bent. Maxim.
Kan ik iets voor u doen, mevrouw?
Nee, bedankt, Hilda.
Ik zal de sandwiches brengen.
Niemand gebruikt nog de westelijke vleugel, he?
Niet sinds Mw. De Winter overleden is.
Haast u, Mr. Jack.
Blij je weer te zien, Danny. Het was leuk bijpraten.
Kom liever niet meer. - Jasper.
Onzin, het is alsof ik weer thuis ben.
Niet zo hard. - Ja, Assepoester mag niks horen.
Ze is in de zitkamer. Ga via de tuindeur.
Door al dat stiekeme gedoe voel ik me 't zwarte schaap.
Daag, Danny. - Tot ziens. En wees voorzichtig.
Stil zijn.
Zoekt u mij?
Heb ik u laten schrikken? - Nee, ik wist niet wie 't was.
Jij bent blij me te zien, he ouwe rakker?
Dan is er toch iemand die blij is me te zien.
Hoe is 't met die goeie ouwe Max? - Prima. Bedankt.
Ik hoor dat zijn bruidje alleen is.
Is hij dan niet bang dat iemand u van hem af zal snoepen?
Danny, het heeft niet mogen baten. Mevrouw had ons gehoord.
Stel me even voor aan het bruidje. - Dit is Mr. Favell, mevrouw.
Hebt u zin in thee? - Als dat niet aardig is?
Ik heb zin om te blijven, Danny.
Je hebt gelijk. Jammer, het was net zo leuk.
We mogen het bruidje niet corrumperen.
Het was me aangenaam.
Ik zou het waarderen als u hierover niks tegen uw man zei.
Hij is niet erg gesteld op mij. - Goed.
Dat is aardig.
Ik wou dat ik thuis ook een bruidje had.
Ik ben maar een eenzame vrijgezel. Vaarwel.
Danny is vergeten te zeggen dat ik Rebecca d'r lievelingsneef ben.
Wenst u iets?
Ik had u hier niet verwacht. Ik kom een openstaand raam sluiten.
Hoezo? Ik had het raam gesloten.
U hebt het geopend, he?
U wou deze kamer zien, he? Had dat dan toch gewoon gevraagd.
Ik sta tot uw dienst.
Het is een mooie kamer, he? Er is geen mooiere kamer.
De kamer is gebleven zoals ze was na mevrouw d'r overlijden.
Ik zal u de kleedkamer laten zien.
Dit zijn haar kleren.
U wilt ze toch zien?
Voel eens? Dit was een kerstcadeau van Mr. De Winter.
Hij gaf haar altijd dure cadeaus.
Hier ligt haar ondergoed.
De nonnen hebben het voor haar gemaakt.
Ik bleef altijd op voor haar.
Soms kwamen mevrouw en meneer pas laat thuis.
Ze vertelde me dan over de feestjes. Ze kende iedereen.
En iedereen was dol op haar.
Ze ging na haar bad aan de kaptafel in de slaapkamer zitten.
U hebt haar borstel verplaatst. Zo, hij ligt weer op zijn plaats.
Danny, kam mijn haar, zei ze. En ik kamde dan 20 minuten haar haar.
Dan zei ze: Goeienacht, Danny. En vervolgens ging ze naar bed.
Ik heb deze sloop voor haar geborduurd.
Delicaat, he?
Kijk, je kunt er mijn hand doorzien.
Alsof ze er nog altijd is.
Soms heb ik het gevoel dat ik haar vlak achter me hoor lopen.
Die snelle, lichte pas. Ik zou 'm overal herkennen.
Ik hoor haar niet alleen hier, maar in alle kamers.
Ik hoor 'm nu ook.
Zouden de doden ons zien? - Nee, ik geloof daar niet in.
Soms vraag ik me af of ze niet terug naar Manderley komt
om u een meneer gade te slaan.
U ziet er moe uit.
Rust hier wat.
Luister naar de zee.
Dat is zo rustgevend.
Luister ernaar.
Luister naar de zee.
Ik wil Mw. Danvers spreken.
De familie de Winter nodigt Mr. Favell uit
op 'n gekostumeerd bal.
Ik zie ernaar uit. Jack.
U wou me spreken.
Ja, ik wil dat u al deze spullen laat verdwijnen.
Dit zijn Mw. De Winter d'r spullen. - Ik ben nu Mw. De Winter.
Zoals u wilt.
Momentje.
Ik zal over Mr. Favell z'n bezoek zwijgen tegen Mr. De Winter.
Ik wil zelfs deze hele middag vergeten.
Eindelijk ben je daar. - Ik stik zowat.
Wat heb je zoal gedaan? - Ik heb eens nagedacht.
Waarover? - Ik zal het je vertellen.
Kun je zoals vroeger een gekostumeerd bal geven?
Heeft Beatrice je dat idee soms aangepraat?
Nee, maar het volk moet zien dat Manderley nog niks veranderd is.
Alsjeblieft, lieverd.
Je zou honderden mensen moeten ontvangen, hoor.
Ons huis zou in een echte nachtclub veranderen.
Maar ik wil het zo graag.
Ik zal al doende leren.
En ik zal je niet voor schut zetten.
Goed dan. Mw. Danvers zal je helpen.
Dat is niet nodig, ik kan dit wel alleen aan.
Wat trek jij aan? - Ik verkleed me niet als gastheer.
Word jij Alice in Wonderland? - Nee.
Ik bezorg je de verrassing van je leven.
Binnen.
Robert heeft schetsen gevonden. Wou u ze weggooien?
Ik werk aan een pak voor het bal.
Heeft Mr. De Winter suggesties? - Nee, ik wil hem verrassen.
Misschien kunnen familieportretten u inspiratie geven.
Ik zal ze eens bekijken.
Dit zou iets voor u zijn. U kunt die jurk vast laten namaken.
Mr. De Winter is dol op dit schilderij.
Dit is Caroline de Winter.
Dat is een uitstekend idee. Ik ben u erg dankbaar.
Is alles onder controle?
Bent u soms een hoofdonderwijzer?
Nee, dit is mijn oude toga.
Knap en ook erg economisch, meneer.
Dat was de bedoeling.
Dag, Robert. Jammer van 't slechte weer.
Het is erg mistig en koud.
Die pruik zit ongelooflijk strak.
Zijn jullie Adam en Eva? - Hou op.
De sterke man. Waar is mijn halter? - In de auto?
Daar is hij al.
Waar is je vrouwtje?
Ik mag haar pak nog niet zien.
Knap is dat.
Ik zal haar helpen. - Ik heb zin in een borrel.
Vat je zo geen kou? - Dit is pure wol, hoor.
U bent wat vergeten, meneer.
Ik ben het, Bee. Ik kom je wat helpen.
Ik wil niet dat iemand mijn pak nu al ziet.
Haast je, want de eerste gasten zullen zo aankomen.
Hoort die bloem daar? - Ja.
Spannend, he?
Eindelijk maak ik 'n Manderley-bal mee.
Niemand zal zo mooi zijn. - Echt niet?
Mijn waaier?
Zie ik er echt goed uit? - U bent beeldig.
Daar gaan we dan.
Wat moet dat? - Rebecca.
Ik heb me op 'n schilderij gebaseerd.
Wat heb ik verkeerd gedaan? - Trek iets anders aan.
Doe wat ik zeg.
Sir George en Lady Moore, admiraal en Lady Burbank.
Ik heb u naar beneden zien gaan, zoals haar.
Nog kunt u niet aan haar tippen.
U hebt me met opzet deze jurk laten dragen.
Waarom haat u mij toch zo erg? - U wilt haar plaats innemen.
Toen ze net gestorven was, keek hij ook zo.
Ik luisterde naar 'm terwijl hij nacht na nacht ijsbeerde.
Het verlies kwelde hem.
Ik wil het niet horen.
U dacht dat u Mw. De Winter d'r plaats kon innemen.
U kunt niet tegen haar op. Niemand heeft haar ooit kleingekregen.
Niemand. Alleen de zee kon haar de baas.
Hou op. Hou alstublieft op.
U bent overspannen. Ik heb een raam geopend.
Frisse lucht zal u goeddoen.
Vertrek. Verlaat Manderley toch gewoon.
Hij heeft u niet nodig. Hij heeft zijn herinneringen.
Hij houdt niet van u.
U hebt niks om voor te blijven of om voor te leven, nietwaar?
Kijk naar beneden. Makkelijk, niet?
Waarom zou u niet springen? Waarom niet?
Komaan.
Spring dan.
Niet bang zijn.
Er is een schip op de rotsen gelopen.
Schipbreuk - Naar de baai.
Waarschuw de kustwacht.
Schipbreuk. - Kom helpen, mensen.
Ben, heb jij Mr. De Winter gezien?
Ze komt niet terug, he? U hebt dat gezegd.
Over wie heb je het, Ben? - De andere.
Heb jij Maxim gezien? - Een halfuur geleden.
Is hij niet naar huis gegaan? - Nee, misschien is hij in nood.
Frank, wat is er? Is er iets mis? Ja, ik zie dat er iets mis is.
De duiker is op de romp van een andere boot gestoten.
Een zeilbootje.
Is het... - Ja, het is Rebecca d'r boot.
Hoe weten ze dat zo zeker? - Een dorpeling herkende de boot.
Maxim zal het zwaar krijgen.
Ja, en deze keer zal hij er nog erger onder lijden.
Waarom konden ze dat bootje niet op de zeebodem laten liggen?
Ik zorg voor ontbijt voor de hulpverleners.
Goed, dan zoek ik Maxim.
Je bent vast doodop.
Kun je het me vergeven? - Wat moet ik dan wel vergeven?
Dat ik die domme jurk heb laten maken.
Ach, dat was ik al helemaal vergeten.
Ik was boos op je, he? - Ja.
Kunnen we niet opnieuw beginnen?
Ik vraag niet dat je van me houdt. Dat is onmogelijk.
Ik zal je gezellin zijn. Dat volstaat al.
Je houdt van me, he?
Maar het is te laat, schat.
We hebben onze kans op geluk verspeeld.
Ja, het is afgelopen.
Het is zover.
Datgene waar ik de hele tijd voor vreesde, is gebeurd.
Wat bedoel je nou?
Rebecca heeft gewonnen.
Haar schaduw heeft constant tussen ons in gestaan.
Ze wist dat dit zou gebeuren. - Wat bedoel je toch?
De duiker heeft nog een boot gevonden.
Frank zegt dat het Rebecca d'r boot is.
Wat naar voor je.
Die duiker heeft nog wat ontdekt. Hij heeft in de kajuit gekeken.
Er lag een lijk in. - Dan was ze niet alleen.
Je wilt weten met wie ze aan het zeilen was. Is het dat?
Je snapt het niet. Er was niemand bij haar.
Rebecca ligt daar op die kajuitvloer.
Die dode vrouw in Edgecoombe die nu in de familiecrypte ligt,
was niet Rebecca.
Dat was 'n anoniem lijk.
Niemand had haar lijk opgeëist.
Ik wist dat het Rebecca niet was.
Het was een leugen.
Ik wist waar haar lijk lag.
Ze ligt in die kajuit op de zeebodem.
Hoe weet je dat, Maxim? - Omdat ik haar daar gedumpt heb.
Zeg je nu nog dat je van me houdt?
Zie je nu wel? Ik had gelijk.
Het is te laat.
Zeg niet dat het te laat is.
Ik hou zielsveel van je. Kus me alsjeblieft, Maxim.
Nee, het heeft geen zin meer. Het is te laat.
We mogen elkaar nu niet verliezen. Voortaan zijn we eerlijk.
We hebben niet veel tijd meer.
Waarom vertel je me dit nu pas? - Omdat je me op 'n afstand hield.
Je dacht dan ook altijd aan Rebecca.
Hoe kon jij mij liefhebben? Je hield nog van Rebecca.
Waar heb je het over? Wat bedoel je daarmee?
Als je me aanraakte, dacht je aan Rebecca.
Als je tegen me sprak of met me in de tuin wandelde,
dacht je: Ik heb dit ook met Rebecca gedaan.
Heb ik gelijk?
Dacht je dat ik van Rebecca hield?
Ik haatte haar.
Ik was weg van haar. Ze had me in haar macht, zoals iedereen.
Toen ik getrouwd was, zei iedereen dat ik bofte.
Ze was zo lief, verfijnd en grappig.
Ledereen zei: Ze komt uit de juiste familie, is pienter en ook knap.
En ik geloofde ze. Volledig.
Maar ik was ongelukkig.
Liefde, tederheid en fatsoen waren haar totaal vreemd.
Je hield niet van haar.
Herinner je je die klif in Monte Carlo?
Daar heb ik op huwelijksreis haar ware ik leren kennen.
Vier dagen na ons huwelijk stond ze daar te lachen.
Haar haar wapperde in de wind. Ze vertelde me alles.
Echt alles.
Daar zwijg ik over.
Ik wou haar vermoorden. Dat kon makkelijk.
Herinner je je die afgrond?
Je was toen bang, he? Je dacht dat ik gek was.
Misschien was en ben ik wel gek.
Wat wil je met zo'n serpent?
Ze zei: Ik wil 'n deal sluiten.
Je kunt na vier dagen niet scheiden.
Ik zal je toegewijde vrouwtje spelen.
Ik maak Manderley beroemd.
De mensen zullen jaloers zijn en denken dat we dolgelukkig zijn.
Grappig, he? Van een triomf gesproken.
Ik had niet akkoord mogen gaan. Maar toch deed ik het.
Ik was jong en wou de eer van de familie hooghouden.
Ach, onze eer... Ze wist dat ik alles zou opofferen
om niet te hoeven toegeven dat ons huwelijk niks voorstelde.
Je veracht me, he? Ik veracht mezelf ook.
Je kunt me niet begrijpen.
Of wel?
Natuurlijk kan ik je begrijpen.
Ik hield me aan de afspraak, en zij ook.
Ze deed dat met brio.
Maar na een tijdje liep het mis.
Ze nam 'n flat in Londen en bleef dagen weg.
Daarna bracht ze d'r vrienden mee. Ik waarschuwde haar.
Wat gaat jou dat aan, zei ze. Ze wou ook Frank verleiden.
Die arme Frank.
En dan had je nog die neef van haar. Ene Favell.
Ja, ik ken hem. Hij is bij ons geweest.
Waarom heb je niks gezegd? - Ik wou niet.
Ik wou je niet aan Rebecca herinneren.
Me eraan herinneren?
Alsof dat nodig is.
Favell bezocht haar hier.
Ik zei dat ik hen hier zou neerknallen.
Toen ze 's van Londen terugkwam, dacht ik dat Favell bij haar was.
Toen besloot ik dat het welletjes geweest was.
Ik ben naar hier gekomen om met hen te praten.
Maar ze was alleen. Favell was niet gekomen.
Ze lag op de divan, een volle asbak stond naast haar.
Ze zag er pips uit.
Ze stond op.
Ze liep naar me toe.
Ze zei: Niemand kan bewijzen dat ik niet jouw kind draag.
Je zou graag een erfgenaam hebben, he?
Toen begon ze te lachen en zei: Dit is echt ongelooflijk grappig.
Ledereen zal denken dat ik de perfecte moeder én vrouw ben.
Is dat niet geweldig?
Je zult mijn zoon zien opgroeien tot erfgenaam van je Manderley.
Ze stond recht voor me, met een sigaret in de hand.
Ze glimlachte en vroeg me: Wat wil je daaraan doen, Max?
Vermoord je me nu niet?
Ik ging door het lint.
Ik zal haar geslagen hebben.
Ze staarde me aan.
Ze keek me bijna triomfantelijk aan.
Toen kwam ze weer glimlachend naar me toe.
Ineens viel ze.
Toen ik eindelijk weer naar haar keek, lag ze op de grond.
Ze had haar hoofd aan een zwaar stuk visgerei gestoten.
Waarom glimlachte ze nog?
Toen zag ik dat ze dood was. - Maar 't was een ongeluk.
Wie zou me geloven?
Ik was radeloos. Ik moest iets doen.
Wat dan ook.
Ik droeg 'r naar de boot. Het was stikdonker. De maan scheen niet.
Ik legde haar in de kajuit.
Ik sloeg een gat in de romp met een bootshaak.
Ik opende de buitenboordskranen.
Ik stapte in de sloep.
Ik zag de boot kapseizen en zinken.
Ik voer terug.
Het begon te regenen.
Weet nog iemand hiervan? - Nee, alleen wij tweeën.
Zeg dat het het lijk van een onbekende is.
Ze zullen haar aan haar ringen en armbanden herkennen.
En dan zullen ze zich die andere vrouw herinneren.
De vrouw in de crypte.
Je moet zeggen dat je je vorige keer vergist hebt.
Je wist niet wat je toen deed.
Rebecca is dood. Vergeet niet dat ze niet kan getuigen.
Ze kan je niks meer maken. Alleen wij kennen de waarheid.
Nu begrijp je me.
Ik hield van je. Ik zal altijd van je houden.
Maar ik heb altijd al geweten dat Rebecca zou winnen.
Nee, ze heeft niet gewonnen.
Nu zal ze niet winnen.
Wie? Kolonel Julyan?
Zeg dat ik er zo snel mogelijk aankom.
Daar zullen we het wel over hebben als we er zeker van zijn.
Wat is er?
Kolonel Julyan, de hoofdcommissaris, heeft gebeld.
Hij moest naar het lijkenhuisje.
Hij wil weten of ik me vergist heb, bij de vorige identificatie.
Kolonel Julyan, ik heb me vorige keer blijkbaar vergist.
Een begrijpelijke fout. En je was ziek.
Ik was niet ziek.
Geen paniek, niemand zal je dat kwalijk nemen, Maxim.
Jammer dat alles opnieuw begint.
Wat bedoelt u precies? - Er komt een nieuw onderzoek.
Ik kan je niet tegen de pers beschermen.
Ach, ja, de pers.
De boot met Mw. De Winter zal door een golf gekapseisd zijn.
Wat denk jij, Crawley?
En de deur zal geklemd gezeten hebben.
Tabb, de botenbouwer, zal dat wel beamen.
Wat weet hij daarvan? - Hij onderzoekt de boot nu.
Dat is puur routine.
Ik zal officieus bij de hoorzitting zijn.
We moeten hierna 's gaan golfen.
Wilt u de avondkranten lezen? - Nee.
En verberg ze voor Mr. De Winter. - Begrepen.
Ledereen is erg aangedaan. - Bedankt, Frith.
Mw. Danvers is erg geschokt. - Ja, dat had ik verwacht.
Er komt blijkbaar een onderzoek. - Ja, het is een pure formaliteit.
Ja, natuurlijk.
Als we moeten getuigen, wil ik de familie graag helpen.
Bedankt, Frith. Dat zal Mr. De Winter graag horen.
Maar dat zal niet nodig zijn.
Ik maak me zorgen over dat onderzoek morgen.
Hoe bedoel je?
Beloof me dat je morgen niet boos zult worden.
Goed, liefje. Ik beloof het.
Je moet er je hoofd bij houden.
Geen paniek.
Ze kunnen niet meteen iets doen, he?
Dan hebben we samen nog wat tijd.
Ik wil mee naar dat onderzoek. - Doe dat nou niet.
Ik wil niet alleen wachten.
Ik zal je echt niet tot last zijn.
Wat er ook gebeurt, ik wil niet van je gescheiden worden.
Ik vind het jammer dat ik jou dit aandoe.
Ik zie de gevolgen.
Ik kan aan niks anders meer denken.
Die grappige, jonge, verloren blik waarvan ik zo hield, is verdwenen.
Voorgoed.
Sinds ik je over Rebecca verteld heb.
Hij is verdwenen.
Je bent in enkele uren tijd zoveel ouder geworden.
Kerrith Schoolgebouw
Black Jack Brady was twee jaar geleden mijn grootste vangst.
Het was een uitgemaakte zaak. Hij werd opgeknoopt.
Momentje.
Nu volgt Gekke Ben.
Herinnert u zich Mw. De Winter? - Ze is niet meer.
De zee heeft haar opgeslokt.
Inderdaad, we willen weten of u die bewuste nacht aan wal stond.
Stond u aan wal toen ze die laatste keer is gaan zeilen?
Ik heb niks gezien. Ik wil niet naar een instelling.
Daar zitten enge mensen. - U hoeft nergens naartoe.
Vertel ons nu wat u gezien hebt. - Ik heb niks gezien.
Kom nou. Hebt u Mw. De Winter zien instappen?
Ik heb niks gezien. Ik wil niet naar die instelling.
U mag gaan.
Mr. Tabb, u bent aan de beurt.
Zweert u de waarheid en niks dan de waarheid te zeggen?
Wijlen Mw. De Winter liet haar boot bij u nakijken.
Heeft ze ooit een ongeluk met die boot gehad?
Ze was 'n geboren zeilster.
Als ze benedendeks was, kon de wind de boot doen kapseizen, he?
Sorry, maar het ligt iets ingewikkelders.
Hoe bedoelt u, Mr. Tabb? - U vergeet de buitenboordskranen.
Daarmee voer je water af. Ze staan op zee altijd dicht.
Ik heb gisteren gezien dat ze openstonden.
Waarom? - Er is maar één reden.
Daardoor is de boot gezonken.
Bedoelt u... - Die boot is niet gekapseisd.
Het klinkt vreselijk, maar de boot werd gekelderd.
En er zaten gaten in de beplanking.
Hoe bedoelt u?
De boot lag nu wel al een jaar onder water en hij kreeg klappen,
maar de gaten lijken van de binnenkant uit gemaakt te zijn.
Heeft ze het met opzet gedaan? - Ja, ze kende wat van boten.
U kende wijlen Mw. De Winter, he?
Was ze het type om zelfmoord te plegen?
Dat denk ik niet. Maar je weet maar nooit.
U mag gaan, Mr. Tabb.
Mr. De Winter?
U hebt Mr. Tabb z'n verklaring gehoord.
Kunt u ons helpen? - Ik vrees van niet.
Waarom zouden er gaten in de boot gezeten hebben?
Ik heb geen idee.
Wist u van die gaten? - Nee, de boot lag op de zeebodem.
Mr. De Winter, we leven met u mee,
maar dit is geen lolletje. - Dat is wel duidelijk.
Heeft mevrouw dan die gaten zelf gemaakt?
Geloof wat u wilt.
Waarom zou ze zelfmoord willen plegen?
Geen idee.
Ik moet u een erg persoonlijke vraag stellen.
Waren u en wijlen Mw. De Winter gelukkig?
Genoeg. Ik zal u zeggen...
We gaan na de lunch verder. Lukt dat?
Je had moeten ontbijten. Je valt flauw van de honger.
Mr. Frith heeft 'n lunchpakket gestuurd.
Parkeer om de hoek.
Ik had niet mogen flauwvallen. - Anders was ik boos geworden.
Wees voorzichtig.
Ik kijk even of ik Frank vind.
Maak je maar geen zorgen. - Zeker weten?
Drink hier maar eens van, daar zul je van opkikkeren.
Gaat het echt wel?
Ik ben zo terug.
Hoe gaat het met de bruid?
Met Max samenleven is geen pretje. - U kunt beter gaan.
Is hij jaloers? Dat kan ik wel begrijpen.
Jij vindt me toch geen onmens? Ik ben een geheel ongevaarlijk man.
Ik vind dat je je kranig houdt. Erg kranig.
Je bent veel volwassener geworden...
Wat wil je, Favell? - Dag, Max. Het zit je mee.
Reken maar.
Ik was bezorgd en ben gekomen.
Bedankt, maar we zouden nu willen lunchen.
Dat is een goed idee. Dit is net een picknick.
Mag ik dat even daar leggen?
Ik moet over het een en ander met je praten, Max.
Waarover?
Zo werden die gaten in die planken langs de binnenkant uit gemaakt.
Mullen?
Kun je mijn auto even voltanken? - Ja, meneer.
En doe de deur dicht.
Stoort dit?
Ik denk dat voor de dag om is,
iemand zal opperen: Hier is kwaad opzet in het spel.
Verveel ik jullie?
Goed zo. Ik zit namelijk in een lastig parket.
Lees maar, dit is een briefje van Rebecca.
En er staat 'n datum op.
De dag van haar dood.
Omdat ik op 'n feestje was, kreeg ik 't pas later.
En wat dan nog?
Het werd niet geschreven door een vrouw met zelfmoordneigingen.
Wat doe je met oude botten? Ze begraven, he?
Maar voorlopig...
Ik wil geen auto's meer verkopen.
Heb je als 's gereden met een dure auto van een ander?
Dat is knap ergerlijk, want je wilt hem zelf bezitten.
Ik vraag me af hoe het voelt om 'n huis met jachtterrein te hebben.
Ik wil met je bespreken hoeveel dat kost.
Hoe doe je dat zonder hard te werken?
Dag, Favell. Zocht je mij, Maxim?
Ik heb wat te bespreken met Mr. Favell. We gaan naar de Inn.
We nemen een kamer.
Haal kolonel Julyan.
Kom mee, Favell.
Hebt u een kamer? - Ja, loopt u maar door.
Volstaat dit?
Het is net het Ritz.
Wat drinkt u? - Een cognac met water.
En jij? Ik trakteer. Het zal ervanaf kunnen.
Graag. - Twee cognac dan, beste man.
Waar is Mr. De Winter? - Daarheen.
Dit is Mr. Favell.
Ik ken kolonel Julyan goed.
Dan weet je dat hij hoofdcommissaris is.
Vertel hem dan maar je voorstel.
Ik heb alleen gezegd dat ik met pensioen wil gaan.
Hij wou bewijs achterhouden, tegen betaling.
Ik wil gerechtigheid.
Die botenbouwer denkt dat Rebecca zelfmoord gepleegd heeft.
Maar volgens dit briefje hier is daar helemaal niks van aan.
Lees maar voor.
Jack, ik ben bij de dokter geweest. Ik ga naar Manderley.
Ik zal de deur van het strandhuisje loslaten.
Ik heb groots nieuws. Rebecca.
Wie pleegt er na zo'n bericht zelfmoord?
Als u zelfmoord wou plegen,
zou u dan de zee opgaan en dan uw boot vakkundig lek slaan?
Vindt u niet dat hier iets niet klopt?
Denkt u aan moord?
Max is een ouderwets man.
Hij zou alles doen om zijn eer hoog te houden.
Dit is pure afpersing.
Afpersing is niet zo puur. En velen krijgen er problemen door.
De afperser draait er meestal voor op.
U houdt deze hoge pief dus de hand boven het hoofd?
Omdat u met 'm mag dineren. - Pas op.
Hebt u ook getuigen?
Ja, ik heb een getuige: Ben.
Die arrogante wetsdokter zag niet dat hij iets verzweeg.
Wat dan wel?
Rebecca en ik hebben 'm 's betrapt bij 't gluren.
Ze dreigde met 'n instelling.
Hij moet iets gezien hebben.
Dit is echt belachelijk.
Jullie spannen samen, he?
Als ik me niet vergis, koester je een wrok tegen me, he Crawley?
Rebecca moest hem niet, maar deze keer maakt hij meer kans.
Het bruidje zal je steun waarderen. Over 'n weekje.
Telkens als ze flauwvalt. - Maxim, nee.
Je opvliegendheid wordt je dood.
Excuseer me.
Had u nog iets gewild? - Een kalmeringspil voor de Winter.
Nee, laat ons alleen.
U schijnt aan alles gedacht te hebben. Ook aan een motief?
Ik wist dat u dat zou vragen. Zo gaat dat in detectiveverhalen.
Excuseer me even.
Ga toch naar huis.
Laat me blijven.
U zult hem toch niet... - Ik sla Favell ook niet hoog aan,
maar ik moet zijn beschuldigingen wel controleren.
Akkoord, kolonel.
We moeten alle bewijzen en mogelijkheden bestuderen.
En we mogen geen middel onbeproefd laten.
Zij zal u het motief uitleggen.
Kolonel Julyan, Mw. Danvers.
Gaat u zitten. - Laat mij maar begaan, kolonel.
Wie was Rebecca d'r dokter? - Dr. McClane uit het dorp.
Ja, maar wie is haar dokter in Londen?
Geen idee. - Kom nou, je wist alles van haar.
Je wist dat ze van me hield.
Je weet toch nog dat we ons in het strandhuisje amuseerden?
Dat mocht toch? Liefde was maar een spel voor haar.
Ze zat vaak op haar bed en lachte jullie uit.
Waarom zou Mw. De Winter zelfmoord plegen?
Ik kende haar, ze zou nooit zelfmoord plegen.
Ziet u nu wel? Dat zou ze nooit doen.
Naar welke dokter is Rebecca die laatste dag gegaan?
Geen idee.
Ik snap het al. Je denkt dat we haar naam willen onteren.
Je wilt haar verdedigen. Ik wil net haar naam zuiveren.
Er wordt gesuggereerd dat Mw. De Winter vermoord werd.
Daar gaat het om.
Je zult de moordenaar willen kennen.
Zijn naam rolt van je tong: George Fortescue Maximilian de Winter.
Mevrouw ging soms naar een privé-dokter,
zelfs voor ze trouwde.
Geef ons zijn naam.
Dr. Baker, Goldhawk Road 165, Shepherd's Bush.
Nu hebt u uw motief. Ondervraag hem.
Hij moest bevestigen dat ze zwanger was.
Van een kindje met krulhaar. - Nee, dan had ze me dat verteld.
Max wist dat ie niet de vader was. Daarom heeft hij haar gedood.
We moeten Dr. Baker ondervragen. - Mooi zo.
Ik wil voor alle zekerheid meegaan. - Dat recht hebt u jammer genoeg.
Ik laat het onderzoek opschorten.
Bent u niet bang dat de gevangene zal gaan lopen?
Ik beloof dat hij niet zal ontsnappen.
Kom, dan kan het ongelukkige paar nog even alleen zijn.
Zou ik toch niet meegaan?
Dat is te vermoeiend. Ik ben morgen terug. Ik zal niet overnachten.
Ik zal op je wachten.
Klaar, Maxim? Rij maar voorop. Ik volg met Favell.
Dr. Baker, u hebt vast over Mr. De Winter in de krant gelezen.
Ja, er lag een lijk in een boot.
Mijn vrouw heeft het me verteld. Gecondo...
Zo komen we nergens. - Laat mij nu maar, Favell.
We willen meer weten over Mw. De Winter d'r laatste dag:
12 oktober vorig jaar.
Heeft er u toen iemand met die naam opgezocht?
Sorry, maar ik zou de naam de Winter wel onthouden hebben.
Ik heb geen patiënte met die naam. - Kent u alle patiënten bij naam?
Ik wil het gerust opzoeken.
Zei u 12 oktober? - Ja.
Eens kijken. Nee, hier staat geen de Winter.
Weet u dat zeker? - Ik geef u de namen.
Ross, Campbell, Steadall, Perrino, Danvers...
Danny? Ongelooflijk.
Lees die naam nog 's voor? Zei u Danvers?
Ja, ze kwam om drie uur.
Weet u nog hoe ze eruitzag? - Ja, dat weet ik nog erg goed.
Ze was knap. Ze was groot, had donker haar en was mooi gekleed.
Ze heeft een valse naam gebruikt. - O ja?
Dat is raar, want ik ken haar al lang.
Wat had ze dan wel? - Ik heb mijn beroepsgeheim.
Waarom zou mevrouw zelfmoord willen plegen?
Het was moord. Ze was zwanger, he?
Vertel op, wat zou zo'n klassevrouw hier anders doen?
Omdat dit een officieel bezoek... - We moeten het echt wel weten.
Of ik weet waarom ze zelfmoord zou plegen? Ja, dat denk ik wel.
Die zogenaamde Mw. Danvers was zwaar ziek.
Was ze niet zwanger? - Ze dacht dat ze zwanger was.
Maar dat was niet zo.
Ik heb haar naar een specialist voor foto's gestuurd.
Ze is later teruggekomen.
Ik weet nog dat ze haar hand voor de foto's uitstak.
Ze zei: Ik wil de waarheid kennen. En geen medelijden.
Ik kan de waarheid aan.
Ik wist dat ze het meende. Ik heb het haar dus gezegd.
Ze bedankte me en vertrok voorgoed. Ik dacht dat...
Wat had ze dan wel? - Kanker.
En een operatie zou helemaal niks meer uitgehaald hebben.
Ze zou morfine moeten krijgen.
Ik kon niks meer doen.
Heeft ze nog iets gezegd? - Ze glimlachte nog even raar.
Het was 'n geweldige vrouw.
O ja, ze zei nog iets wat ik toen erg bizar vond.
Ze zei dat het geen maanden meer zou duren.
Bedankt, wij weten genoeg.
We hebben nog een verificatie nodig om die zelfmoord te bevestigen.
Goed. Wilt u een sherry? - Nee, we moeten er zo vandoor.
Gelukkig kennen we de waarheid. - Vreselijk.
Ze was nog zo jong. Daarom...
Ik wist hier niks van. Danny waarschijnlijk ook niet.
Ik wil 'n borrel.
Moeten we nog getuigen, kolonel? - Maxim is geen verdachte meer.
Gaan we terug, kolonel? - Nee, ik blijf overnachten.
Wij weten hoe we met afpersers moeten afrekenen, Favell.
Wees daar maar zeker van. - Hoezo?
Bel me als u 'n nieuwe auto wilt kopen.
Bedankt voor uw hulp. Dat hoef ik u vast niet te zeggen.
Vergeet deze hele zaak maar. Bel nu naar je vrouw.
Dan gaan we terug.
U bent 'n goede vriend.
Ik moet je iets zeggen. - Dat is niet nodig.
Ik heb haar niet gedood.
Ze wou dat ik haar doodde.
Ze heeft met opzet gelogen. Daarom lachte ze toen ze...
Denk er niet meer aan.
Danny, Rebecca heeft voor ons allebei iets verzwegen.
Ze had kanker.
Ja, zelfmoord.
Nu zullen Max en zijn bruidje nog lang en gelukkig kunnen leven.
Is dat uw auto?
Vertrekt u? U mag hier niet parkeren.
Je mag je auto toch overal parkeren?
Jammer dat u niks beters te doen hebt.
Blijft ze voor je op? - Ze wou niet gaan slapen.
Reed dit ding maar sneller.
Is er iets, Maxim? - Ik heb een naar voorgevoel.
Wat is er?
Hoe laat is het?
Het zal vier uur zijn. Waarom?
Dat is niet het ochtendgloren. - Noorderlicht dan?
Nee, dat is Manderley.
Waar is Mw. De Winter? - Ze is hier ergens.
Daar ben je dan.
Ben je ongedeerd, liefje?
Mw. Danvers is gek geworden. Ze wou ons hier niet gelukkig zien.
Kijk, de westelijke vleugel.